ahhh
my own space.. my territory…
more revelation of my wearisome life..
more of the things i would like to share to the world..
more to tell yet more to keep
the word is sacred, but i stand
for the need is understanding
and not the initial momento
but in one corner
i lay
a mute…..
1:56 AM; Tuesday, October 21, 2003
Kakaunti lang ang pinili kong mahalin.
May mga pagkakataong inakala kong nilimot
na nila ako kung kaya’t gayundin ang ginawa ko.
Ngunit sa isang banda,hinimok ko ang aking sarili na muling
pagbigyan ang panahon. Pagka’t ito’y hindi na maaring ibalik pa.
Tulad ng mga sulat na naitabi ng matagal na panahon.
At nariyan ang pagkakataon na ito’y muling basahin…
at maramdaman muli ang ganung uri ng saya..kung saya pa rin
nga ba ang dulot nito..o lungkot o pighati ng nakalipas
At ang liham ay naging saksi sa isang pagkakaibigan
May mga ala-alang ito’y binalik at sa isang saglit
animo’y naroon ka ngang muli sa panahong minsa’y nalimot na…
o pilit mong nilimot…
Dumating ang damdaming haharapin muli….
Handa na nga ba ako?
Ninais ko pa ring mabuhay sa kabila ng
lahat ng sugat.. na kayang ihilom ng panahon…..
Ngunit hindi ang mga pagkakataon ng pagpapasya.
At dahil dito, natuto akong humiwalay.
sa mga bagay bagay pagkat ang lahat din ay mawawala..
walang permanente..
Maliban na lang sa pag-ibig
Ngunit hindi ba’t ang pag-ibig ay umiibsan din at nawawala?
Ang paghihiwalay,tulad ng paglimot ay hindi nangangahulugang hindi mo ito
papayagan manahan sayo ng buong-buo…
kundi dapat nga ay ganun..
isakatauhan… ang sakit, saya, lungkot.
Ang pagka-buhay natin at realidad ng kamatayan.
Sa ganitong paraan ay maaari natin iwan ito
at humiwalay.
At dahil nga dito..nagagawa ko pang mabuhay
Sa tulong mo din kaibigan…
Isa sa mga kakaunting sino na minahal ko.
Ano kaya ang hatid ng susunod na panahon?
Magkikita pa kaya tayo?
Maaalala ko kaya ang uri ng kasayahang dulot ng dahilan?
Ng mga nakakatuwang kalungkutan?
At ng takot ng paghihiwalay..
Sana’y hindi na…
Sana’y patuloy itong mamuhay…
At sa mga larong isip natin na ako lamang
pala ang umaawit ng pag-aaakalang nagbunga
sa pait ng matamis na luha… kung meron mang ganun..
Sabayan mo naman ako…
Sa muling pag-ihip ng hangin sa pagod
ko nang mukha…
Maalaala mo sana….
Thursday, November 06, 2003
 |
The Last Days If two people who love each other ******************************** If today were the last of all days Would it change how you feel, who you are Would you rise for a moment above all your fears Become one with the moon and the stars Would you like what you see looking down Did you give everything that you could Have you done everything that you wanted to do Is there still so much more that would? Follow your dream to the end of the rainbow Way beyond one pot of gold Open your eyes to the colors around you And find the true beauty life holds Would you live for the moment like when you were young Time didn’t travel so fast Be free in the present Enjoying the now Not tied to a future or past. You would probably say all you wanted to say But doesn’t is Strike you as strange That we’d only begin to start living our lives If today were the last of all days |
Friday, October 31, 2003
|
Dedicated to the people we love who passed away This is dedicated to the people we love who passed away Joseph’s lolo - Froilan J. Alcaraz and to my MAMA - Lorna Ceballos Augusto-Mallillin HORIZONTAL GLASS I came near you Where death has made it eternity ==> |
